Odbiorniki GPS są chętnie wykorzystywanym narzędziem podczas organizacji imprez firmowych. Służa do perecyzyjnej nawigacji pomiędzy poszczególnymi punkatami kontrolnym, odszukiwania atrakcji rozmieszczonych na większym obszarze lub do poszukiwań wiadomości czy skarbów z lokalizacją zakodowana w pamięci odbiornika. Przydatnę są również podczas wypraw off-road, przy precyzyjym przemieszczaniu się na podstawie road booka`a. Doskonale uzupełniają scanariusze fabularyzowanych imprez firmowych.


Co potrafią odbiorniki GPS?

Uczestnikom naszych imprez firmowych udostępniamy markowy sprzęt marki Garmin. Urządzenia posiadają duże czytelne wyświetlacze, intuicyjne manu oraz klawisze szybkiego dostępu. Kolejną zaletą jest podświetlenie umożliwiające prace w nocy oraz wodoodporna obudowa, odporna na każde warunki. Każdy, choć trochę zainteresowany, będzie w stanie opanować podstawowe funkcje po krótkim szkoleniu.

Działanie polega na pomiarze czasu dotarcia sygnału radiowego z satelitów do odbiornika. Znając prędkość fali elektromagnetycznej oraz znając dokładny czas wysłania danego sygnału można obliczyć odległość odbiornika od satelitów. Sygnał GPS zawiera w sobie informację o układzie satelitów na niebie (tzw. almanach) oraz informację o ich teoretycznej drodze oraz odchyleń od niej (tzw. efemeryda). Odbiornik GPS w pierwszej fazie aktualizuje te informacje w swojej pamięci oraz wykorzystuje w dalszej części do ustalenia swojej odległości od poszczególnych widzianych satelitów. Wykonując przestrzenne liniowe wcięcie wstecz mikroprocesor odbiornika może obliczyć pozycję geograficzną (długość, szerokość geograficzną oraz wysokość elipsoidalną) i następnie podać ją w wybranym układzie odniesienia - standardowo jest to WGS-84, a także aktualny czas GPS z bardzo dużą dokładnością.

Na imprezach firmowych wykorzystujemy wykrywacze do poszukiwań, ukrytych pod ziemią wszelkiego rodzaju kodów, map, artefaktów oraz skarbów. Mogą również służyć do rozbrajania pola minowego, będącego cześcią imprezy fabularyzowanej. Są doskonałym uzupełnieniem GPS-ów.

Przed wyjściem w teren należy zapoznać się z instrukcją obsługi, testować wykrywacz w warunkach domowych, używając różnych "eksponatów", np.: moneta, gwóźdź, pudełko metalowe, takie same eksponaty wykonane z różnych metali, np. sztućce, oraz takie same przedmioty żelazne i żelazne cynkowane i cynowane. Używając kolejno eksponatów, ocenić pracę układu PRACY SELEKTYWNEJ.
Bezcelowe jest dokonywanie oceny zasięgu wykrywacza. Ocenę rzeczywistego zasięgu wykrywacza można ocenić w terenie. Do pierwszych prób w terenie wybrać miejsce wolne od nadmiaru śmieci, unikać popielisk , żużlowisk, dróg, wysypisk, oraz okolic przydomowych. Przy braku doświadczenia są to miejsca zbyt trudne do pracy z wykrywaczem. Absolutnie niewskazane jest dokonywanie prób zakopywania i odnajdowania zakopanych przedmiotów wykrywaczem.
Zasięg dla świeżo zakopanego przedmiotu spadnie i to bardzo znacznie, to może rozczarować i zniechęcić.
Tymczasem, w warunkach rzeczywistych, przedmiot zalegający w ziemi podlega korozji, wokół miejsca zalegania tworzy się strefa o powierzchni znacznie większej od samego przedmiotu, i zasięg wykrywania może okazać się znacznie większy niż w powietrzu. Poszukiwacze przekonują się o tym w praktyce, zdarza się, że wykrywacz daje wyraźny i mocny sygnał, a gdy zaczynamy kopać, sygnał "ucieka" w bok, aż wreszcie zanika. Gdy cierpliwie wyłuskamy co było źródłem sygnału, okazuje się że jest to coś naprawdę małego, i było lokalizowane przez wykrywacz tak długo aż nie naruszyliśmy wytworzonej struktury. Dla próby zasięgu w gruncie wystarczy porównać zasięg w powietrzu, i zasięg gdy położymy eksponat na powierzchni ziemi.
Działanie układu pracy selektywnej i eliminacji wpływu gruntu oraz regulacja czułości i zasięgu należy dokonać zgodnie z instrukcją wykrywacza.


Wyprawa po skarby
Dobrze jest mieć na wyprawy kompana, udajemy się w nieznane miejsca, można zabłądzić, albo co gorsza złamać paznokieć - źle w takiej sytuacji być samotnym. A gdy się trafi wielki skarb - ktoś będzie musiał go pilnować, a trzeba udać się do pobliskiej wsi po traktor.


Na wyprawę przygotowujemy:
     * wyprawę przygotowujemy z mapą i literaturą historyczną opisującą teren, zabieramy je ze sobą,
    * dobrze gdy mamy do dyspozycji samochód, gdy udajemy się środkami komunikacji publicznej - poznać wszystkie warianty powrotu. Nie liczyć na powrót okazją, nasz wygląd po wyprawie nie będzie wzbudzał zaufania.
    * dobre ubranie na wyprawy w teren, przewidzieć pogodę, lub mieć ubranie na wszystkie warunki, nakrycie głowy.
    * w zależności od planowanego czasu wyprawy, - wałówkę, picie, zapewnić sobie nocleg, alkohol ( na wszelki wypadek),.
    * saperkę, dobry nóż, ew. siekierkę, latarkę, zapałki i rozpałkę ułatwiającą rozniecenie ognia, zapasowe baterie do wykrywacza, plecak na znaleziska, telefon komórkowy - aby powiadomić cały świat gdy stanie się bogatym.
    * środki dezynfekujące i opatrunkowe, środki na komary i kleszcze, strzykawkę do usuwania kleszczy (przez odsysanie).
    * przybory do prowadzenia notatek i szkiców,
    * aparat fotograficzny.

W drodze na teren poszukiwań, starać się nawiązać kontakty z mieszkańcami okolicy, nie udawać "dzikich", zaprzyjaźnić się, opowiadać o swoich doświadczeniach i przygodach, zaprezentować wykrywacz, jest bardzo prawdopodobne że w taki sposób można również uzyskać ważne informacje pomagające dotrzeć w ciekawe miejsca. Dowiedzieć się do kogo należy teren na którym mamy zamiar rozbić obozowisko i poszukiwać, uzyskać zgodę. Zaprzyjaźnić się z leśniczym i w postarać się o jego zgodę na poszukiwania w lesie - jeśli nie, to od razu musi my założyć że leśniczego będziemy unikać.

Po załatwieniu w/w formalności rozbiciu obozowiska, przychodzi pora na szukanie skarbów. Ruszamy więc na poszukiwanie. Dobrze jest oznaczyć przeszukiwany teren, aby precyzyjnie go spenetrować " na krzyż", unikając jednocześnie wielokrotnego badania tego samego obszaru.
Gdy wykrywacz coś zasygnalizuje ! - rozpoczynamy kopanie. Kopanie rozpoczynamy ostrożnie, aby nie uszkodzić ewentualnego znaleziska. Kopiemy ostrożnie także dlatego, ze może się okazać że mamy do czynienia z niewybuchem. Po ocenie znaleziska, trafia ono do plecaka, lub gdy nie jest warte naszej uwagi - rzucamy ten i wszystkie bezwartościowe znaleziska w jedno miejsce. Oczyszczamy w ten sposób teren, będzie nam łatwiej prowadzić poszukiwania, gdy wrócimy kiedyś na to miejsce. Dobrą metodą kopania jest "okrojenie" murawy, lub ściółki w miejscu kopania i odłożenie takiego "kęsa" na bok, a następnie w pogłębianie wykopu. Po zakończeniu penetracji, odłożonym wcześniej kęsem zakrywamy rozkopane miejsce. Jeżeli napotkamy znalezisko niebezpieczne, należy go zabezpieczyć - nie pozostawiać odkrytego, miejsce oznaczyć i zawiadomić miejscowe władze.

Miło i przyjemnie spędzony czas prędko mija, wracamy do domu. Po powrocie do domu, oceniamy nasze skarby i najpóźniej następnego dnia udajemy się do najbliższego muzeum celem przekazania ich (skarbów) muzealnikom.:)


WAŻNE !!!
W miejscu naszych działań nie mamy prawa pozostawić jakichkolwiek śladów poszukiwań. Śmieci po biwakowaniu należy uprzątnąć, wykopane dołki na bieżąco zasypywać. Należy pamiętać że w RP JEST ZABRONIONE PRAWEM:

    * Wkraczanie na teren prywatny bez zgody właściciela.
    * Prowadzenie poszukiwań na terenach Parków Narodowych , Parków Krajobrazowych i Rezerwatów Przyrody.
    * Rozkopywanie stanowisk archeologicznych.
    * Rozkopywanie i niszczenie ściółki leśnej.
    * Zbieranie i przechowywanie materiałów wybuchowych i broni palnej.
    * Posiadanie znalezisk o wartości historycznej